Page 650

Στις 29 Οκτωβρίου βγαίνει στους γερμανικούς κινηματογράφους η τελευταία ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου «Η σκόνη του χρόνου». Η ταινία γυρίστηκε εν μέρει στο Βερολίνο και στην Κολωνία και με γερμανικά κεφάλαια.
«Βαθιά μέσα μου ήξερα πως θα έρθεις εδώ στην άκρη του κόσμου» λέει η Ελένη στο Σπύρο, στον έναν από τους δυο άντρες που αγάπησε και την αγάπησαν με πάθος μέχρι το τέλος της ζωής τους. Χωρίς ζήλιες, με γενναιοδωρία, όπως επισημαίνει ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, μιλώντας μας για το σενάριο της ταινίας. Ενα σενάριο για τον έρωτα μέσα από το ταξίδι στο χρόνο, που στο πέρασμά του αλλάζει εκ θεμελίων το πολιτικό και κοινωνικό σκηνικό.

«Είναι το τέλος μιας εποχής ονείρου, μιας εποχής πίστης ότι μπορούσε να αλλάξει ο κόσμος. Και αυτό είναι το τραύμα της γενιάς της δικιάς μου. Και η αναζήτηση – αλλά αναζητείται τυφλά – ενός άλλου ονείρου, αυτού που λέει ο Μαστρογιάνι στο ΄Μετέωρο βήμα του πελαργού’ με ποιες λέξεις κλειδιά θα μπορέσουμε να ανοίξουμε την πόρτα στο καινούργιο συλλογικό όνειρο».

Μεγάλοι ηθοποίοι όπως ο Γουίλιαμ Νταφόε, ο Μπρούνο Γκαντς, ο Μισέλ Πικολί, η Ιρέν Ζακόμπ και η Κριστιάνε Πάουλ, ζουν μέσα από τον έρωτα, την εξορία, την ξενιτιά τις μεγάλες πολιτικές και κοινωνικές ανατροπές του δεύτερου μισού του περασμένου αιώνα: το θάνατο του Στάλιν, τον πόλεμο στο Βιετνάμ, την πτώση του Τείχους στο Βερολίνο. Η ταινία όμως παρά το εντυπωσιακό casting και το γνώριμο ποιητικό βλέμμα δεν κατάφερε να πείσει τους κριτικούς στη Γερμανία.
Να υπενθυμίσουμε πως «Η σκόνη του χρόνου» πήρε μέρος στη φετινή Μπερλινάλε, όχι όμως στο διαγωνιστικό τμήμα, και όπως έγραψε η Frankfurter Allgemeine Zeitung ‘αυτό ήταν άδικο, όμως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έκανε κάποτε σινεμά την τραγωδία της ιστορίας και σήμερα κάνει ένα φωτογραφικό άλμπουμ με αναμνήσεις΄. Πώς του φαίνεται αλήθεια η κριτική, την αντέχει;

«Ξέρετε, οι κριτικοί κινηματογράφου σήμερα, οι περισσότεροι είναι αγράμματοι. Και εδώ και στην Ελλάδα. Λίγοτερο στη Γαλλία. Και μου το λένε Γερμανοί φίλοι μου, ο Βέντερς και άλλοι. Τα πράγματα είναι τραγικά. Το να γράφει κάποιος κάτι… Αυτός θα περάσει, εγώ θα μείνω»
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος πιστεύει πως ο καλύτερος κριτής της αξίας είναι ο χρόνος. Και ο ίδιος στάθηκε από τους τυχερούς που μέσα από το έργο τους και την επιμονή τους κατάφεραν να ξεπεράσουν τα σύνορα της χώρας τους και να μιλήσουν μια κινηματογραφική γλώσσα που είναι διεθνώς κατανοητή. “Η σκόνη του χρόνου” συγχρηματοδοτήθηκε με 750.000 ευρώ από το Ίδρυμα Κινηματογράφου του κρατιδίου της Βόρειας Ρηνανίας-Βεσταφαλίας. Πώς ήταν αλήθεια η εμπειρία των γυρισμάτων στη Γερμανία;

«Είναι άλλη νοοτροπία, είναι άλλη αντιμετώπιση. Έχω δεν έχω μάθει να δουλεύω με 60 και 80 ανθρώπους συνεργείο. Είναι δυσκίνητο πια το συνεργείο. Εγώ χρειάζομαι πιο μικρά συνεργεία, να είναι ευκίνητα. Και είναι και άλλη τάξη πραγμάτων. Συνηθισμένος από την Ελλάδα και την Ιταλία που έχω ξαναδουλέψει αλλά και τη Γαλλία, με την οποία έχω πολύ πυκνή επαφή, εδώ αντιμετώπισα άλλη τάξη που εμένα λίγο με δυσκόλεψε».
«Η σκόνη του χρόνου» βγαίνει στις 29 Οκτωβρίου σε 15 περίπου γερμανικούς κινηματογράφους. Ο Θοδωρος Αγγελόπουλος ετοιμάζει ήδη την επόμενη ταινία του, για την οποία δεν θέλει να πει τίποτα. Οσο για τον ελληνικό κινηματογράφο, πιστεύει πως υπάρχουν κάποιες παρέες με μια ιδιαιτερη ματιά και μια δυναμική που δεν θα κόψουν εισιτήρια αλλά κάτι θα κάνουν.

«Εύχομαι σε αυτή την καινούργια γενιά να βγει έξω, να κυκλοφορήσει στον κόσμο. Να υπάρξει ένας ελληνικός κινηματογράφος, ο οποίος να είναι αναγνωρίσιμος και να έχει επαφή και με τον κόσμο εκτός Ελλάδας».
(Πηγή: dw-world, Μαρία Ρηγούτσου)

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας:

Η Ελλάδα θα είναι τιμώμενη χώρα στην 54η έκθεση βιβλίου του Βελιγραδίου, που θα αρχίσει στις 26 Οκτωβρίου. Σε συνέντευξη Τύπου, χθες στο Βελιγράδι, η διευθύντρια του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ) Κατρίν Βελισσάρη ευχαρίστησε για την τιμή που γίνεται φέτος στην Ελλάδα και παρουσίασε το πρόγραμμα του ελληνικού περιπτέρου.
Χαιρετισμό απηύθυνε και ο πρέσβης της Ελλάδας στη Σερβία κ. Στοϊδης Δημοσθένης, επισημαίνοντας ότι οι διμερείς πολιτιστικές σχέσεις αποτελούν προτεραιότητα.
Στο ελληνικό περίπτερο θα παρουσιαστούν σαράντα εκδότες και οι εξής 12 συγγραφείς: Νίκος Παναγιωτόπουλος, Δημήτρης Μίγγας, Νάσος Βαγενάς, Μαρία Λαϊνά, Χρήστος Γιανναράς, Τάκης Θεοδωρόπουλος, Δημήτρης Νόλλας, Αλέξης Σταμάτης, Έλενα Χουζούρη, Κώστας Ασημακόπουλος, Χαρά Γιαννακοπούλου, Βάσω Ψαράκη. Το κριτήριο επιλογής των συγγραφέων ήταν τα βιβλία τους να έχουν κυκλοφορήσει το 2009, στα σερβικά, είτε να έχουν βραβευθεί στη Σερβία, όπως ο Ν. Βαγενάς, είτε να είναι βραβευμένοι με το βραβείο “BALKANIKA” – ένα βραβείο που δημιούργησαν εδώ και δέκα χρόνια εκδότες από όλες τις χώρες των Βαλκανίων – όπως η Μάρω Δούκα, είτε να ήταν υποψήφιοι για το βραβείο αυτό.
Στο ελληνικό περίπτερο θα παρουσιαστούν οκτώ θεματικές ενότητες εκδόσεων που αφορούν στην αρχαία Ελλάδα, στο μυθιστόρημα (διήγημα, αστυνομικό μυθιστόρημα, θέατρο), στην ποίηση, στο παιδικό βιβλίο, λευκώματα-επιστήμες του ανθρώπου, μεταφρασμένα ελληνικά βιβλία στα σερβικά, εκδόσεις εκμάθησης ελληνικής γλώσσας, λεξικά και εκδόσεις με θεματολογία την Ορθοδοξία.
Επισημαίνεται ότι στα επίσημα εγκαίνια την κεντρική ομιλία θα εκφωνήσει εκ μέρους του ΔΣ του ΕΚΕΒΙ ο συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός. Στις παράλληλες τιμητικές εκδηλώσεις, η Ταινιοθήκη του Βελιγραδίου θα παρουσιάσει ένα αφιέρωμα που έχει ετοιμάσει, για την “ελληνική λογοτεχνία στον κινηματογράφο” και προβολή ανάλογων ταινιών, όπως και το “Φωτογραφικό οδοιπορικό στην Ελλάδα”, που διοργανώνει το Ίδρυμα Ελληνικού Πολιτισμού στο Βελιγράδι.
Σημειώνεται ότι, το 2012 η Σερβία θα είναι η τιμώμενη χώρα στην 9η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης.
(Πηγή: ana-mpa)

Είναι η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τα “ηνία” του Επιχειρηματικού Συμβουλίου του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας Ευξείνου Πόντου (ΟΣΕΠ), από την ίδρυση του Οργανισμού, το 1992, μέχρι σήμερα. Ο λόγος, για την ελληνικής καταγωγής, Ευτυχία Μπακοπούλου, που εξελέγη στη θέση του γενικού γραμματέα του Επιχειρηματικού Συμβουλίου.

Η κ. Μπακοπούλου διαθέτει, όπως αποδείχθηκε από τη συνέντευξη που παραχώρησε στο ΑΠΕ – ΜΠΕ, δύναμη, θέληση και το κατά τη λαϊκή μας ρήση… τσαγανό για να πετύχει- μεταξύ άλλων- την ενεργοποίηση των “κοιμώμενων γιγάντων” της επιχειρηματικής κοινότητας στη νευραλγικής σημασίας, γεωπολιτικού και οικονομικού ενδιαφέροντος, περιοχή του Ευξείνου Πόντου.

“Τη βασική πρόκληση αποτελούν για τις επιχειρήσεις, κυρίως του κατασκευαστικού τομέα, τα μεγάλα αναπτυξιακά έργα υποδομών που έχουν αποφασισθεί στο πλαίσιο του ΟΣΕΠ, όπως είναι ο Οδικός Δακτύλιος Ευξείνου Πόντου και οι Θαλάσσιοι Διάδρομοι ως επέκταση των ευρωπαϊκών δικτύων”, ανέφερε η κ. Μπακοπούλου.

Η Ελλάδα, σύμφωνα με την ίδια, υπήρξε από τους πρωτοπόρους στην ίδρυση του Επιχειρηματικού Συμβουλίου, αλλά και στην υποστήριξή του, αφού συμμετέχει μαζί με την Τουρκία, σε μόνιμη βάση στη χρηματοδότησή του.

«Ωστόσο, οι Έλληνες επιχειρηματίες δεν έχουν πλήρως αξιοποιήσει τις μεγάλες δυνατότητες που προσφέρει, συχνά, λόγω έλλειψης της σχετικής ενημέρωσης και επιβάλλεται τώρα στο “ελληνικό επιχειρείν” να αξιοποιήσει περαιτέρω τις δυνατότητες που παρέχει ο Οργανισμός», είπε.

“Στόχος μου είναι να συμβάλλω, ώστε η φωνή του Επιχειρηματικού Συμβουλίου ΟΣΕΠ να γίνει δυνατότερη, τόσο μέσα στην επιχειρηματική κοινότητα όσο και στις κυβερνήσεις των κρατών μελών του Οργανισμού”, σημείωσε, υπενθυμίζοντας τη σημασία που αποδίδει η διεθνής κοινότητα και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή ‘Ενωση στην ανάπτυξη τέτοιου είδους περιφερειακών πρωτοβουλιών για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική συνοχή των χωρών αυτών και στη σταδιακή προσέγγισή τους στην Ευρώπη.

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στο ρόλο του Επιχειρηματικού Συμβουλίου για τη διαμόρφωση πολιτικής περιφερειακής προσέγγισης σε θέματα, όπως η διευκόλυνση και απλούστευση των διαδικασιών του διεθνούς εμπορίου με πρακτικό αντίκτυπο, κυρίως στους εξαγωγείς.

Μεταξύ των δράσεων-προτεραιοτήτων του Επιχειρηματικού Συμβουλίου ΟΣΕΠ που θα ενισχυθούν περαιτέρω, η Γενική Γραμματέας ανέφερε την παροχή χρήσιμης και αξιόπιστης ενημέρωσης για επιχειρηματικές ευκαιρίες, αλλά και αξιοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων και λοιπών χρηματοδοτικών εργαλείων διεθνών οργανισμών, κυρίως από τις ΜΜΕ που αντιμετωπίζουν, συχνότερα, δυσκολίες, καθώς και την εντατικοποίηση των επιχειρηματικών επαφών.

Μάλιστα, στις 20 Οκτωβρίου, θα πραγματοποιηθεί στο Μπακού, στο περιθώριο της 21ης συνόδου του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών του Οργανισμού ΟΣΕΠ, εκδήλωση με στόχο την ανάδειξη του επιχειρηματικού παράγοντα και των προσδοκιών του μέσα από τις νέες προοπτικές ενίσχυσης της περιφερειακής οικονομικής συνεργασίας.

Την εκδήλωση διοργανώνει το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν σε συνεργασία με το Επιχειρηματικό Συμβούλιο ΟΣΕΠ, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων της Προεδρίας του Αζερμπαϊτζάν στον ΟΣΕΠ.

Στην εκδήλωση αναμένεται να παραβρεθούν εκπρόσωποι της πολιτικής ηγεσίας και δημόσιας διοίκησης του Αζερμπαϊτζάν, εθνικών και επιχειρηματικών αντιπροσωπειών των δώδεκα κρατών μελών του ΟΣΕΠ, ξένων Πρεσβειών και διεθνών οργανισμών, επιχειρηματίες κλπ. Από ελληνικής πλευράς, θα συμμετάσχει κλιμάκιο του Υπουργείου Εξωτερικών υπό τον υφυπουργό Σπύρο Κουβέλη.

Της εκδήλωσης θα προηγηθεί τακτική συνεδρίαση του Επιχειρηματικού Συμβουλίου ΟΣΕΠ με τη συμμετοχή εκπροσώπων επιχειρηματικών κοινοτήτων από τις χώρες Αλβανία, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελλάδα, Μολδαβία, Ουκρανία, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία και Τουρκία. Την Ελλάδα θα εκπροσωπήσει εκ μέρους του Ελληνικού Επιχειρηματικού Συμβουλίου ο κ. Π. Κουτσίκος.

Το προφίλ της κ. Μπακοπούλου

Η Ευτυχία Μπακοπούλου προέρχεται από τον κλάδο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων του Υπουργείου Εξωτερικών. Έχει υπηρετήσει στο Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, στην Μόνιμη Αντιπροσωπεία της Ελλάδος στην ΕΕ, στις Πρεσβείες Σόφιας και Μόσχας. Υπηρέτησε στην Κεντρική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών.

Κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας της έχει ασχοληθεί- μεταξύ άλλων- με θέματα ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, κοινής εμπορικής πολιτικής της Ε.Ε., ευρωπαϊκά προγράμματα εξωτερικής βοήθειας (MED, TACIS, PHARE, ENPI), διμερείς οικονομικές και εμπορικές σχέσεις με Βουλγαρία και Ρωσία, καθώς και με τον Οργανισμό ΟΣΕΠ.

Από το 2004 συμμετείχε ως μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας σε συνεδριάσεις οργάνων του Οργανισμού ΟΣΕΠ, ενώ συνέβαλε στην οργάνωση της Ελληνικής Προεδρίας (Νοέμβριος 2004-Απρίλιος 2005).

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο (PARIS 2) και Διεθνές Επιχειρηματικό Δίκαιο (Πάντειο Πανεπιστήμιο). Έχει εργασθεί, επίσης, ως δικηγόρος.

Το Επιχειρηματικό Συμβούλιο ΟΣΕΠ

Το Επιχειρηματικό Συμβούλιο ΟΣΕΠ, με έδρα στην Κωνσταντινούπολη ιδρύθηκε το 1992, είναι θεσμικό όργανο του Οργανισμού, λειτουργεί υπό την αιγίδα των 12 κρατών μελών του και επιδιώκει την προώθηση της επιχειρηματικής συνεργασίας, ενθαρρύνοντας και υποβοηθώντας πρωτοβουλίες σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο για την εν γένει οικονομική ανάπτυξη της περιοχής.

Στον Οργανισμό ΟΣΕΠ συμμετέχουν οι: Αλβανία, Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Βουλγαρία, Γεωργία, Ελλάδα, Μολδαβία, Ουκρανία, Ρουμανία, Ρωσία, Σερβία, Τουρκία.
(Πηγή: ana-mpa)

Τα Μουσεία Ράις – Ένγκελχορν του Μάνχαϊμ (REM) και το Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο (DAI), διοργάνωσαν εντυπωσιακή έκθεση για τον Αλέξανδρο τον Μέγα και το τέλος της απομόνωσης των τότε κόσμων, του ευρωπαϊκού και του ασιατικού. Η έκθεση, που περιλαμβάνει 400 μοναδικά εκθέματα, εγκαινιάστηκε στις 3 Οκτωβρίου και θα διαρκέσει ως τις 21 Φεβρουαρίου.
Η έκθεση, όπως επισημαίνεται σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της Ντόιτσε Βέλε («ΝΒ»), συγκεντρώνει παγκόσμιο ενδιαφέρον, αλλά και πολύ μεγάλη επισκεψιμότητα, καθώς μόνον το πρώτο Σαββατοκύριακο της λειτουργίας της, περιηγήθηκαν στους χώρους της περισσότερα από 3.000 άτομα. Μεγάλη ζήτηση έχει και το ειδικό βιβλιαράκι για τον Μέγα Αλέξανδρο, που εκδόθηκε από τους διοργανωτές και το οποίο απευθύνεται σε παιδιά άνω των 8 ετών.
Όπως επισημαίνεται στο δημοσίευμα, η έκθεση, που φέρει τον τίτλο «Αλέξανδρος ο Μέγας και το άνοιγμα του κόσμου», είναι αποτέλεσμα συλλογικών προσπαθειών επιστημονικών φορέων, καθώς και της γερμανικής Πολιτείας, η οποία ανέλαβε και την αιγίδα της έκθεσης, μέσω του υπουργού Εξωτερικών Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ.
Σε ό,τι αφορά, τώρα, τα 400 εκθέματα, που κοσμούν τις αίθουσες του REM, αυτά προέρχονται από τα μεγαλύτερα μουσεία της Ευρώπης, όπως το Λούβρο, το Βρετανικό, το Μουσείο της Πρωσικής Πολιτιστικής Περιουσίας του Βερολίνου, το Ερμιτάζ της Πετρούπολης, αλλά και από τα εθνικά μουσεία της Τασκένδης στο Ουζμπεκιστάν, της Ντουσάνμπε στο Τατζικιστάν και της Καμπούλ στο Αφγανιστάν.
Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκεται η κεντρική Ασία και τα τελευταία αρχαιολογικά ευρήματα από το Ουζμπεκιστάν, το Τατζικιστάν και το Αφγανιστάν. Στόχος των διοργανωτών, εξάλλου, είναι να αναδείξουν άγνωστες πτυχές των ελληνικών και ελληνιστικών επιρροών στην καθημερινή ζωή και στον πολιτισμό των λαών της κεντρικής Ασίας.
Χαρακτηριστικά είναι όσα δήλωσε ο διευθυντής των REM και διοργανωτής της έκθεσης, καθηγητής Άλφρεντ Βίτσορεκ: «Με την εκστρατεία του δημιουργήθηκαν εντελώς νέες, πρωτόγνωρες συνθήκες στην περιοχή της κεντρικής Ασίας. Έτσι, διαμορφώθηκε μια μεικτή, πολύμορφη πολιτισμική κληρονομιά, που σφραγίστηκε από τον ελληνικό, ελληνιστικό πολιτισμό αλλά και τους διάφορους πολιτισμούς των λαών της περιοχής… Γι’ αυτό, ονομάσαμε συνειδητά την έκθεσή μας: Αλέξανδρος ο Μέγας και το άνοιγμα του κόσμου».

Ο Κύπριος Ρόμαν Καρυόλου, κέρδισε το πρώτο βραβείο σύνθεσης στο διαγωνισμό Κινηματογραφικής Μουσικής με τον τίτλο Hollywood in Vienna.
Η τελική φάση του διαγωνισμού πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ στο Concert House της Βιέννης, παρουσία πολλών διασημοτήτων του Χόλυγουντ.
Ο Ρόμαν Καρυόλου άρχισε τις δημόσιες εμφανίσεις σε ηλικία τριών χρόνων. Μέχρι τα εννέα του χρόνια είχε ήδη γυρίσει την Ευρώπη και σήμερα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς συνθέτες της Αυστρίας.
Παρά το νεαρό της ηλικίας του, αφού είναι μόλις 26 ετών, ο Ρόμαν Καρυόλου έχει ήδη συνθέσει μουσική για ντοκιμαντέρ, κινηματογραφικές ταινίες, μουσικά σήματα, τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παραγωγές.
Επίσης συνέθεσε μουσική για πολύ σημαντικές διοργανώσεις όπως για τους χειμερινούς ολυμπιακούς του 2006, τους αγώνες της φόρμουλα 1 και το παγκόσμιο κύπελλο ποδοσφαίρου.
(Πηγή: ana-mpa)

Μια πρωτοποριακή γονιδιακή θεραπεία για τη νόσο Πάρκινσον, που έχει ήδη δοκιμαστεί εργαστηριακά σε μαϊμούδες επί τριάμισι χρόνια, έχει ήδη δείξει “ενθαρρυντικά” πρώτα αποτελέσματα σε δοκιμές μικρής κλίμακας σε ανθρώπους ασθενείς, οι οποίοι σταμάτησαν σε σημαντικό βαθμό να έχουν το τρέμουλο και τα άλλα χαρακτηριστικά συμπτώματα της ασθένειας.

Στην ερευνητική ομάδα συμμετέχουν και δύο ελληνικής καταγωγής επιστήμονες, ο Κυριάκος Μητροφάνους (αντιπρόεδρος της βρετανικής εταιρίας Oxford Biomedica της Οξφόρδης) και ο Νικόλας Μαζαράκης (του Τμήματος Γονιδιακής Θεραπείας του Imperial College του Λονδίνου).

Η θεραπεία, με την ονομασία ProSavin, η οποία ανακαλύφθηκε από την Oxford Biomedica, εισάγει -με τη βοήθεια ενός “αφοπλισμένου” ιού- στον εγκέφαλο τρία γονίδια, τα οποία εμπλέκονται στην παραγωγή της ντοπαμίνης, του βασικού νευροδιαβιβαστή που στέλνει χημικά μηνύματα, η έλλειψη του οποίου στον εγκέφαλο χαρακτηρίζει τη νόσο Πάρκνσον. Τα γονίδια μετατρέπουν ορισμένα εγκεφαλικά κύτταρα σε παραγωγούς ντοπαμίνης.

Οι πρώτες ενδείξεις από τις δοκιμές επί ένα χρόνο σε έξι ασθενείς είναι “υπερβολικά ενθαρρυντικές”, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό. Αν όλα πάνε καλά (και αφού προηγουμένως βρεθεί η κατάλληλη δόση για τους ανθρώπους), θα ξεκινήσει η τρίτη φάση δοκιμών της θεραπείας από το 2013, με τη συμμετοχή μεγάλου πλήθους ασθενών για να αξιολογηθεί οριστικά η ασφάλεια και αποτελεσματικότητά της.

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων των ερευνητών στα πειραματόζωα, υπό τον νευροχειρουργό Στεφάν Παλφί του Ινστιτούτου Βιοϊατρικής Απεικόνισης της Γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας, παρουσιάστηκαν στο περιοδικό “Science Translational Medicine”.

Όπως αποδείχτηκε, η γονιδιακή θεραπεία αποκατάστησε στο φυσιολογικό επίπεδο το επίπεδο της ντοπαμίνης στους εγκεφάλους των μαϊμούδων, διόρθωσε τα κινητικά προβλήματα και εμπόδισε τις δυσκινησίες, το τρέμουλο και την ακαμψία, χωρίς να παρουσιαστούν σοβαρές παρενέργειες. Το μέσο ποσοστό θεραπείας στα ζώα εκτιμήθηκε στο 80%.

Η νόσος Πάρκινσον πλήττει περίπου το 1% των ανθρώπων άνω των 65 ετών παγκοσμίως, ενώ οι μέχρι τώρα φαρμακευτικές θεραπείες (που επίσης εστιάζουν στην αύξηση της ντοπαμίνης) είναι μόνο εν μέρει αποτελεσματικές και συχνά, μετά από κάποια χρόνια, έχουν σοβαρές παρενέργειες.

Η γονιδιακή θεραπεία ProSavin δεν είναι η μόνη που ερευνάται διεθνώς για το Πάρκινσον. Τουλάχιστον τρεις ακόμα διαφορετικές γονιδιακές μέθοδοι βρίσκονται σε φάση δοκιμών, αλλά η ProSavin φαίνεται, μέχρι στιγμής, να έχει τα καλύτερα αποτελέσματα.

Link: Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση:
http://stm.sciencemag.org/content/1/2/2ra4.abstract
(Πηγή: ana-mpa)

Εξελέγη πρόεδρος του ισχυρού συνδικάτου των εργαζομένων στη μεταλλευτική, τη χημική και την ενεργειακή βιομηχανία της Γερμανίας (IG BCE – Bergbau, Chemie und Energie), ενός από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της χώρας, και μάλιστα με συντριπτική πλειοψηφία, αφού ψηφίστηκε με ποσοστό 97% (334 σε σύνολο 349 ψήφων).

Ο λόγος για τον 45χρονο Μιχάλη Βασιλειάδη, γιο έλληνα μετανάστη, με ρίζες από την Κωνσταντινούπολη, την εκλογή του οποίου πρόβαλε με πολύ θετικά σχόλια σχεδόν το σύνολο των εφημερίδων της Γερμανίας. Η εκλογή του Βασιλειάδη ήταν αναμενόμενη, καθώς ο προκάτοχός του Σμολτ, τον είχε χρίσει διάδοχό του από το 1997, όταν τον έφερε μαζί του στο Ανόβερο, όπου διηύθυνε το γραφείο του.Στην πρωτεύουσα μετακόμισε το 2004.

“Συνδικαλιστής απαλλαγμένος από ιδεολογία”, είναι ο τίτλος της εφημερίδας Die Welt, που σκιαγραφεί το πορτρέτο του Μιχάλη Βασιλειάδη. Μεταξύ άλλων αναφέρει ότι ο νέος πρόεδρος του συνδικάτου IG BCE παίζει κιθάρα, μιλά όπως ένας μάνατζερ και προτίθεται να αγωνιστεί για την απόκτηση νέων μελών. Η εφημερίδα επισημαίνει ότι υπάρχουν πολλές προσδοκίες από το Βασιλειάδη, καθώς πρέπει να καταφέρει να φέρει νέα μέλη στο συνδικάτο, τα οποία από 1 εκατομμύριο το 1997 έχουν συρρικνωθεί στις 690.000. Καλείται επίσης να πείσει κυρίως νέους εργαζομένους, γυναίκες και καλά ειδικευμένους εργαζομένους, να ενταχθούν στο συνδικάτο, ενώ αναμένεται από αυτόν να εκπροσωπήσει καλύτερα τις νέες “ομάδες-στόχους”. Όχι μόνο επειδή είναι νέος για τον κλάδο, αλλά επειδή εκπροσωπεί έναν νέο τύπο συνδικαλιστή.

Ο Μιχάλης Βασιλειάδης πάντως προέρχεται από τον παραδοσιακό χώρο των συνδικάτων. Μεγάλωσε στο Ντόρμαγκεν από μητέρα Γερμανίδα και πατέρα Έλληνα εργάτη, που δούλευε με βάρδιες στην εταιρία Βayer, και εκπαιδεύτηκε στην ίδια εταιρία, μετά την απόκτηση του απολυτηρίου από σχολείο μέσης εκπαίδευσης, ως βοηθός χημικού εργαστηρίου. Μετά από μόλις τρία χρόνια εργασιακής απασχόλησης ξεκίνησε την καριέρα του ως γραμματέας του συνδικάτου IG BCE στο Λεβερκούζεν.

Έκτοτε ο κ.Βασιλειάδης έγινε ένας ευέλικτος μάνατζερ συνδικάτου και ασχολήθηκε με τη δικτύωση. Με τη στήριξη Σμολτ συμμετείχε σε ελιτίστικα φόρα, όπως το “Young Leader” (Διάσκεψη της Γέφυρας του Ατλαντικού), στο οποίο ανήκουν πολυάριθμα ηγετικά στελέχη από το χώρο της οικονομίας και της πολιτικής. Όπως αναφέρει το άρθρο, ο κ.Βασιλειάδης επιδιώκει να συνεχίσει τη μετριοπαθή πορεία του προκατόχου του.

Το συνδικάτο IG BCE, το οποίο πραγματοποίησε απεργία για τελευταία φορά το 1971, παίζει ιδιαίτερο ρόλο στην Ομοσπονδία Συνδικάτων Γερμανίας. Τάσσεται υπέρ της συναίνεσης με τους εργοδότες και παρόλα αυτά διαπραγματεύεται καλές αποφάσεις. Ο Βασιλειάδης υποστηρίζει την ατζέντα 2010, όπως ο προκάτοχός του. Μεταξύ των εργοδοτών θεωρείται λίγο πιο πραγματιστής από τον Σμολτ.

Μετά την εκλογή του έθεσε ως προτεραιότητα τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας στην περίοδο της κρίσης και επιδιώκει να υπερασπιστεί τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων, όπως το δικαίωμα συναπόφασης. Επιδιώκει να συνεργαστεί όμως χωρίς επιφυλάξεις με μια κυβέρνηση συνασπισμού των κομμάτων CDU/CSU και FDP.

Μιλώντας στη γερμανική ραδιοφωνία Deutschlandradio ο Μιχάλης Βασιλειάδης προειδοποίησε τα κόμματα CDU/CSU και FDP να μη θίξουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, σημειώνοντας ότι αν και υπάρχουν ανησυχητικά μηνύματα, αυτός “εμπιστεύεται το λόγο της Καγκελαρίου Μέρκελ”.
(Πηγή: ana-mpa)

Εργα κορυφαίων καλλιτεχνών του 19ου και του 20ού αιώνα θα δημοπρατηθούν στις 9 Νοεμβρίου στη φθινοπωρινή δημοπρασία Γκρικ Σέιλ (Greek Sale) του Οίκου Σόθμπις στο Λονδίνο.
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση, εκτός από το έργο “Διαβάζοντας τη μοίρα” του Νικολάου Γύζη, που ανακαλύφθηκε πρόσφατα και του οποίου η δημοπρασία ανακοινώθηκε τον Ιούλιο με τιμή εκτίμησης 230.000 με 350.000 ευρώ, στο Γκρικ Σέιλ θα περιλαμβάνονται επίσης σπάνιες δουλειές από σπουδαία ονόματα του χώρου, όπως οι Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Σπυρόπουλος, Γεώργιος Ιακωβίδης, Γιώργος Μπουζιάνης και Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας.
Η δημοπρασία περιλαμβάνει 173 έργα – εκ των οποίων πολλά από το 19ο και 20ο αιώνα – και αναμένεται να συγκεντρώσει συνολικά το ποσό των 4 εκατομμυρίων λιρών περίπου.
Αναφερόμενος στη δημοπρασία, ο Κωνσταντίνος Φράγκος, σίνιορ νταϊρέκτορ και επικεφαλής της Ελληνικής Τέχνης του Οίκου Σόθμπις σε δηλώσεις του αναφέρει ότι η επερχόμενη δημοπρασία του Νοεμβρίου θα προσφέρει στους συλλέκτες τη σπάνια ευκαιρία να αποκτήσουν μία σειρά έργων, τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή ιδιωτών για πολλά χρόνια.
Το έργο του Σπύρου Βασιλείου “Οδός Πατησίων, Αθήνα” θα είναι ένα από τα κεντρικά έργα της δημοπρασίας και κατατάσσεται ανάμεσα στα σημαντικότερα έργα του καλλιτέχνη που έχουν δημοπρατηθεί ποτέ. Φιλοτεχνημένο γύρω στο 1930, το έργο απεικονίζει μία ηλιόλουστη μέρα στην οδό Πατησίων, τη “ζωηρή” λεωφόρο της Αθήνας. Η αξία του πίνακα εκτιμάται στις 90.000 με 135.000 ευρώ.
(Πηγή: ana-mpa)

Την έναρξη λειτουργίας παιδικών τμημάτων εκμάθησης όπως ελληνικής γλώσσας όπως εγκαταστάσεις του Σχολείου Μέσης Εκπαίδευσης όπως Μόσχας Νο 26 ανακοινώνει το Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού (ΚΕΠ) της Ρωσικής πρωτεύουσας. Τα μαθήματα νεοελληνικής γλώσσας εντάσσονται από φέτος στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα του συγκεκριμένου σχολείου, ως δεύτερη προαιρετική γλώσσα, σε συνεργασία με το ΚΕΠ Μόσχας, όπως αναφέρει η διευθύντρια του Κέντρου, Θεοδώρα Γιαννίτση.
Για περισσότερες πληροφορίες και εγγραφές οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στα γραφεία του Κέντρου Ελληνικού Πολιτισμού, στα τηλέφωνα 7084809/10 ή στις ηλεκτρονικές διευθύνσεις: info@hecucenter.ru hcc@mail.ru .

• Διαλέξει για την αρχιτεκτονική του ελληνικού κόσμου
Εντωμεταξύ, συνεχίζεται από το ΚΕΠ ο κύκλος διαλέξεων, στη ρωσική, για την αρχιτεκτονική του ελληνικού κόσμου (από την αρχαιότητα έως τις μέρες μας), οι οποίες πραγματοποιούνται στις εγκαταστάσεις της Βιβλιοθήκης Τεχνών «Οίκος του ζωγράφου Ελεξέι Πετρόβιτς Μπογκολιούμπωβ», από τον ελληνικής καταγωγής αρχιτέκτονα, πρώην αντιπρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Μόσχας καθηγητή Αλέξανδρο Τσαρτιλίδη.
Η τέταρτη διάλεξη του κύκλου, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 17 Οκτωβρίου, με θέμα: Αρχιτεκτονική Κλασσικής Περιόδου (400 – 323 π.χ.).
(Πηγή: ana-mpa)

Η Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου συμμετέχει στις εκδηλώσεις για την 20η επέτειο της Πτώσης του Τείχους με έργο της Ελληνίδας γλύπτριας Καλλιόπης Λεμού.
Η ογκώδης εγκατάσταση με τίτλο At Crossroads, “Στο σταυροδρόμι”, έχει στηθεί ακριβώς μπροστά από την Πύλη του Βραδεμβούργου.
Θέμα του έργου, που αποτελεί μέρος μιας τριλογίας, είναι η λαθρομετανάστευση.
Οι τουρκικές ψαρόβαρκες Uğur – “Τύχη”, Umut – “Ελπίδα”, Aşkim – “Αγάπη μου”, Maviş – “Θαλασσί” και Buket – “Μπουκέτο” που οι ιδιοκτήτες τους τις είχαν πουλήσει σε λαθρεμπόρους και αυτοί με τη σειρά τους τις χρησιμοποίησαν για τη μεταφορά λαθρομεταναστών στην Ελλάδα είναι ένα μέρος από την εγκατάσταση της Ελληνίδας γλύπτριας Καλλιόπης Λεμού.

Εννιά αυθεντικές τέτοιες βάρκες που τις είχαν κατασχέσει οι ελληνικές λιμενικές αρχές χρησιμοποίησε η γλύπτρια Καλλιόπη Λεμού για την εγκατάστασή της στο Βερολίνο, η οποία καλύπτει μία επιφάνεια 180 τ.μ. και έχει ένα ύψος 14 μέτρων. Τέσσερις από τις βάρκες είναι τοποθετημένες στο βάθρο της εγκατάστασης και σχηματίζουν έναν σταυρό, ένα σταυροδρόμι, που η Καλλιόπη Λεμού το συνδέει με το Βερολίνο, γιατί: «Το Βερολίνο το θεωρώ σαν την πρωτεύουσα του ίσως ισχυρότερου ευρωπαϊκού κράτους. Και το σταυροδρόμι συμβολίζει τις αποφάσεις που παίρνονται εδώ για την Ευρώπη. Τις πολιτικές αποφάσεις, αποφάσεις για τη μοίρα των λαθρομεταναστών, για την πολιτική με την οποία αντιμετωπίζουμε τους λαθρομετανάστες.»

Καλλιόπη Λαιμού: «φθάνουν με την ψυχή στο στόμα: βρεγμένοι, πεινασμένοι»
Τόσο οι τέσσερις βάρκες στη βάση, όσο και η άλλες πέντε που βρίσκονται η μία πάνω στην άλλη είναι ενταγμένες σε έναν σε έναν γκρι σκελετό, έναν σκελετό που μοιάζει με φρούριο. Το ενδιαφέρον στην προκειμένη περίπτωση είναι, ότι οι βάρκες εξέχουν με τέτοιο τρόπου από τον σκελετό, που δίνουν την εντύπωση ότι τον διαπερνούν, όπως ‘διαπερνούν’ κάθε χρόνο τα σύνορα ή το τείχος της Ευρώπης οι εκατοντάδες χιλιάδες λαθρομετανάστες.
Σε αυτόν τον σκελετό οι βάρκες είναι κρεμασμένες ανάποδα, δηλαδή η καρίνα τους είναι προς τα πάνω. Κάπως αφύσικα, σαν τις αφύσικες συνθήκες, στις οποίες αναγκάζονται να ζήσουν οι λαθρομετανάστες. Η Καλλιόπη Λεμού τους γνωρίζει καλά από την ιδιαίτερη της πατρίδα τη Χίο: «Έχω συναντήσει ομάδες από αυτούς τους ανθρώπους στους βράχους και στα νησάκια της πατρίδας μου και έχω έρθει αντιμέτωπη μαζί τους. Έρχονται κυριολεκτικά με την ψυχή στο στόμα: βρεγμένοι, πεινασμένοι.»

Κάπως έτσι θα πρέπει να είχαν έρθει και οι παππούδες της το 1922 σαν πρόσφυγες από τη Σμύρνη. Και όπως ξέρει από τις αφηγήσεις τους, η αντιμετώπισή τους τότε στην Ελλάδα δεν ήταν και η καλύτερη.
Αυτά τα βιώματα ώθησαν την Καλλιόπη Λεμού που ζει εδώ και 38 χρόνια στο Λονδίνο να ασχοληθεί με τους σύγχρονους πρόσφυγες. Η επαφή με την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια με πρωτοβουλία της. Μετά την Ελευσίνα και την Κωνσταντινούπολη η γλύπτρια ήθελε να παρουσιάσει το τρίτο μέρος της τριλογίας της για τη λαθρομετανάστευση στη γερμανική πρωτεύουσα. Οι πρώτες δύο εκθέσεις με αυτή τη θεματική, “Πορθμεία” και “Κύκλιο ταξίδι”, είχαν πραγματοποιηθεί η μία στην Ελευσίνα και η άλλη στην Κωνσταντινούπολη.

«Οι βάρκες της Λαιμού θυμίζουν τα νέα σύνορα της Ευρώπης»
Η πρόταση της Ελληνίδας γλύπτριας έπεισε το βερολινέζικο ίδρυμα – τόσο καλλιτεχνικά, όσο και πολιτικά. Διότι όπως υποστηρίζει ο υπεύθυνος του προγράμματος της Ακαδημίας, Γιοχάνες Όντενταλ, δεν μπορείς είκοσι χρόνια μετά από την Πτώση του Τείχους του Βερολίνου και το τέλος του Ψυχρού Πόλεμου να επιλέξεις έργο που εστιάζει το ενδιαφέρον του μόνον σε άμεσα ζητήματα της γερμανικής ενοποίησης: «Φυσικά, πολλά ζητήματα που συνδέονται άρρηκτα με την ενοποίηση παραμένουν ανοιχτά. Αυτό όμως δεν είναι το βασικό ζήτημα, αλλά τη στάση θα τηρήσουμε εμείς ως Γερμανοί στην Ευρώπη. Αυτές οι βάρκες της εγκατάστασης που θυμίζουν τα νέα σύνορα της Ευρώπης μας βοηθάνε να απαντήσουμε σε αυτό το ερώτημα. Πρόκειται για μια πολύ δυνατή κατάθεση, που μας επιτρέπει να τοποθετήσουμε τη δική μας ιστορία σε ένα ευρωπαϊκό, σε ένα διεθνές πλαίσιο.»

Η εγκατάσταση της Καλλιόπης Λεμού έχει εντυπωσιάσει τόσο πολύ την Ακαδημία Καλών Τεχνών του Βερολίνου που καταβάλει αυτό το διάστημα προσπάθειες ώστε να παραμείνει το έργο για πάντα στο Βερολίνο.
(Πηγή: dw-world)