Αρνητικές πρωτιές σε μια σειρά από κακές συνήθειες πίσω από το τιμόνι καταγράφουν οι Έλληνες οδηγοί. Τα αποτελέσματα μεγάλης πανευρωπαϊκής έρευνας για την οδηγική συμπεριφορά των οδηγών στην Ευρώπη παρουσιάζει το ίδρυμα VINCI Autoroutes στη Γαλλία. Η έρευνα στην οποία συμμετείχαν 12.418 άτομα από 11 ευρωπαϊκές χώρες, δείχνει πως παρά το γεγονός πως αναγνωρίζουμε τις λανθασμένες συμπεριφορές στην οδήγηση, τείνουμε να υπερεκτιμούμε τις ικανότητές μας. Επιπλέον, από το βαρόμετρο αυτό για το 2019, προκύπτει πως η επιθετική συμπεριφορά των Ευρωπαίων στο τιμόνι, που μπορεί να φτάνει ως και την σωματική βία, αυξάνει χρόνο με το χρόνο.

Πρωταθλητές στο τηλέφωνο την ώρα που οδηγούν είναι οι Έλληνες, που μαζί με τους Ιταλούς χρησιμοποιούν καθημερινά bluetooth ενώ οδηγούν σε ποσοστό 60%. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος στο συγκεκριμένο ερώτημα είναι 49%. Πρωτιά όμως στο ζήτημα της συνομιλίας στο τηλέφωνο έχει η Ελλάδα και στους οδηγούς που χρησιμοποιούν ακουστικά ή hands free ενώ οδηγούν, καθώς 54% των οδηγών στη χώρα μας παραδέχεται πως τα χρησιμοποιεί τακτικά, σε αντίθεση με την Ευρώπη όπου το ποσοστό πέφτει στο 33%.

Τέλος, 1 στους 2 Έλληνες οδηγούς (ποσοστό 51%) παραδέχεται πως οδηγεί και μιλά στο τηλέφωνο χωρίς καμία συσκευή hands free, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι μόλις 27%. Η έρευνα δείχνει παράλληλα, πως 1 στους 10 Ευρωπαίους αναγνωρίζει πως έχει εμπλακεί σε ατύχημα ή θα μπορούσε να εμπλακεί σε κάποιο τέτοιο, ακριβώς επειδή μιλούσε στο τηλέφωνο την ώρα που οδηγούσε.

Οι Έλληνες οδηγοί όμως, είναι εκείνοι που υποτιμούν περισσότερο από τον καθένα την επικινδυνότητα του να οδηγεί κανείς κουρασμένος. Το 48% όσων οδηγούν στη χώρα μας, παραδέχεται πως πιάνει τιμόνι, παρά το γεγονός πως αισθάνεται κόπωση. Η έρευνα παρατηρεί πως στην Ευρώπη επικρατεί η εσφαλμένη εντύπωση πως κανείς μπορεί να οδηγήσει το ίδιο αποτελεσματικά ή ακόμη και καλύτερα όταν είναι κουρασμένος γιατί είναι πιο προσεκτικός εξαιτίας της κόπωσης ή γνωρίζει τι πρέπει να κάνει για να την καταπολεμήσει. Την ίδια ώρα, 1 στους 10 οδηγούς στις 11 χώρες που συμμετείχαν στην έρευνα, αναγνωρίζει πως ενεπλάκη ή παρολίγον να εμπλακεί σε ατύχημα εξαιτίας έντονης κόπωσης ή ακόμη επειδή τον πήρε ο ύπνος στο τιμόνι.

Οι Ευρωπαίοι τείνουν να είναι πιο επιθετικοί όταν πιάνουν το τιμόνι, σύμφωνα με τα ευρήματα της ίδια έρευνας. Το 84% των οδηγών παραδέχεται πως αισθάνεται φόβο να μην έρθει αντιμέτωπο με βίαιη συμπεριφορά άλλων κατά την οδήγηση. Στην Ελλάδα το αίσθημα αυτό αγγίζει το 87%. Η αίσθηση αυτή εξηγείται και από το γεγονός πως οι Έλληνες οδηγοί είναι εκείνοι που βρίζουν περισσότερο τους άλλους οδηγούς, σε ποσοστό που φτάνει το 71%. Οι πιο… πολιτισμένοι στο θέμα αυτό φαίνεται πως είναι οι Σουηδοί που εξαπολύουν λεκτική επίθεση σε βάρος άλλων οδηγών σε ποσοστό 32%. Επιπλέον, οι Έλληνες παραδέχονται πως κολλάνε το αυτοκίνητό τους πίσω από εκείνο κάποιου άλλου οδηγού που τους εκνευρίζει σε ποσοστό 51%, την ώρα που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 34%.

Σε άρθρο της με τίτλο «Ο Τσίπρας εντείνει την πίεση στην Μέρκελ στη διαμάχη για τις πολεμικές αποζημιώσεις», η εφημερίδα Handelsblatt εστιάζει σήμερα στο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Η εφημερίδα σημειώνει πως «101 χρόνια μετά το τέλος του Α´ Παγκοσμίου Πολέμου και 74 χρόνια μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας του Χίτλερ, η Ελλάδα καταθέτει τώρα επίσημα αίτημα για επανορθώσεις στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας».

«Το Βερολίνο καλείται να καταβάλει εκατοντάδες δισεκατομμύρια για πολεμικές αποζημιώσεις και επανορθώσεις στα θύματα του πολέμου, όπως αποφάσισε το ελληνικό κοινοβούλιο την Τετάρτη το βράδυ με μεγάλη πλειοψηφία» γράφει η εφημερίδα, επισημαίνοντας πως «δεν είναι μόνο ο Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ που ζητούν τις αποζημιώσεις αλλά και το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, η Νέα Δημοκρατία στηρίζει τις απαιτήσεις και υπερψήφισε, καθώς και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης».

Ωστόσο, όπως προστίθεται στο δημοσίευμα, «το Βερολίνο θεωρεί το αίτημα αβάσιμο».
Η εφημερίδα παραθέτει τις δηλώσεις του Γερμανού κυβερνητικού εκπροσώπου, Στέφεν Ζάιμπερτ, σύμφωνα με τον οποίο, «η στάση της γερμανικής κυβέρνησης δεν αλλάζει» και «το ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων έχει επιλυθεί οριστικά τόσο νομικά όσο και πολιτικά’».

Στις θηριωδίες των Ναζί, στις εξοντώσεις, στα μαρτυρικά χωριά αναφέρεται δημοσίευμα στην ηλεκτρονική έκδοση του Focus, το οποίο σημειώνει πως δεν συμφωνούν όλοι οι Γερμανοί πολιτικοί με τη θέση της κυβέρνησης πως το θέμα θεωρείται λήξαν. Για παράδειγμα, ο αντιπρόεδρος του SPD Ραλφ Στέγκνερ μιλώντας στο Focus Online δηλώνει: «Ο σεβασμός απέναντι στην Ελλάδα απαιτεί να διαφοροποιηθεί κανείς απέναντι σε αυτή την απαίτηση και να αντιπαρατεθεί με ευαισθησία». Ο ίδιος δηλώνει πως δεν έχει τοποθετηθεί οριστικά.

Ο Γκρέγκορ Γκύζι από το κόμμα ‘Η Αριστερά’ δηλώνει σε ό,τι αφορά τα κατοχικό δάνειο πως «ακόμα και οι Ναζί είχαν ξεκινήσει να το ξεπληρώνουν» και επισημαίνει πως ούτε η πρώην Ανατολική ούτε η πρώην Δυτική Γερμανία ήταν πρόθυμες να συνεχίσουν να πληρώνουν. Υπογραμμίζει ακόμη πως η θέση του είναι σαφής: «Πιστεύω πως το δάνειο θα πρέπει να αποπληρωθεί. Για το ύψος των τόκων μπορούμε να διαφιλονικήσουμε, ωστόσο τελικά θα πρέπει να συμφωνήσουμε».

Η Süddeutsche Zeitung επισημαίνει πως «νομικοί και ιστορικοί και των δυο χωρών δεν συμφωνούν σχετικά με το κατά πόσο είναι βάσιμο το αίτημα των Ελλήνων». Όπως αναφέρει η SZ, «η κυβέρνηση στο Βερολίνο βασίζεται στη Συμφωνία 2+4 του 1990 που αφορά την επανένωση των δυο Γερμανιών και αναφέρει πως ‘δεν προβλέπονται περαιτέρω αποζημιώσεις». Η εφημερίδα εκτιμά πως «η διαμάχη θα μπορούσε να καταλήξει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης» και προσθέτει πως «και η Πολωνία έχει διατυπώσει απαιτήσεις για γερμανικές επανορθώσεις και το ποσό εκεί ανέρχεται στα 800 δισεκατομμύρια ευρώ». Σε άρθρο της τέλος με τίτλο «Η Ελλάδα ζητά επανορθώσεις από τη Γερμανία» η Tagesspiegel σημειώνει πως «για τη Γερμανία το θέμα θεωρείται λήξαν» αλλά «η  Αθήνα το βλέπει ωστόσο διαφορετικά και θα μπορούσε να αξιώσει μέχρι και 290 δισεκατομμύρια ευρώ».

Η Ελλάδα παραμένει στην 5η θέση της λίστας με τις πιο μίζερες οικονομίες του κόσμου σύμφωνα με τον δείκτη Misery Index του Bloomberg. Οι πέντες πρώτες χώρες του καταλόγου δεν έχουν αλλάξει σε σχέση με το 2018 «γεγονός που δείχνει ότι υπάρχει ζόρι στην οικονομία και μικρή πρόοδος στην επιστροφή των ανθρώπων στην εργασία».

Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται, όπως και το 2018 η Βενεζουέλα καθώς ο πληθωρισμός προβλέπεται ότι θα φτάσει φέτος το 8.000.000%. Ακολουθεί η Αργεντινή, η Βόρεια Αφρική και η Τουρκία η οποία βιώνει τις επιπτώσεις από τις μεγάλες απώλειες της λίρας και τις εμμονές του Ταγίπ Ερντογάν.

Σημειώνεται ότι η βαθμολογία των χωρών που περιλαμβάνονται στην έρευνα προκύπτει από τον υπολογισμό του πληθωρισμού μιας χώρας σε συνδυασμό με τους δείκτες ανεργίας.

«Τα ασφάλιστρα κινδύνου της Ελλάδας έχουν μειωθεί σημαντικά από την αρχή του έτους. Και η πρόβλεψη ανάπτυξης για το 2019 είναι επίσης υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ. Τώρα η χώρα θέλει να ξεπληρώσει και το χρέος της νωρίτερα», γράφει η Frankfurter Allgemeine Ζeitung».

Αναλυτικά η γερμανική εφημερίδα γράφει μεταξύ άλλων: «Η Ελλάδα επανακτά την εμπιστοσύνη στην κεφαλαιαγορά. Αυτό δεν το αντανακλά μόνο η επιτυχής έκδοση ενός δεκαετούς ομολόγου στις 5 Μαρτίου, ακόμα περισσότερο εντυπωσιάζει η μείωση του ασφαλίστρου κινδύνου: Από την αρχή του έτους η απόδοση του δεκαετούς ομολόγου της Ελλάδας μειώθηκε από 4,3 σε κάτω από 3,3%, κάτι το οποίο συνδέεται στην αγορά ομολόγων με αντίστοιχα κέρδη. Η απόδοση βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Σεπτέμβριο του 2005.

Το Χρηματιστήριο Αθηνών επωφελείται επίσης από την ελληνική αναγέννηση: ο δείκτης ASE έχει αυξηθεί κατά 26% από την αρχή του έτους. Έστω και αν οι αγορές μετοχών ανά τον κόσμο έχουν ανακάμψει από τις απώλειες του δεύτερου μισού του 2018, η ελληνική εξέλιξη επισκιάζει τις περισσότερες άλλες αγορές. Τα κέρδη των μετοχών του ελληνικού χρηματιστηρίου είναι τα δεύτερα υψηλότερα μεταξύ των 94 κορυφαίων χρηματιστηριακών δεικτών εφέτος. Επενδυτές, που είχαν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση του αριστερού πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα ήδη από το 2015, ανταμείφθηκαν από τότε: η συνολική απόδοση των ομολόγων του ελληνικού δημοσίου είναι 231%. Ακολουθεί η Πορτογαλία, η οποία επίσης κυβερνάται από έναν αριστερό συνασπισμό, με 23%. Συγκριτικά, τα γερμανικά ομόλογα απέδωσαν 7% και τα γαλλικά κρατικά ομόλογα 9%, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

Από το ναδίρ της ελληνικής οικονομίας το 2012, όταν το ποσοστό ανεργίας έφτασε έως το ποσοστό ρεκόρ 27,7%, η ανάπτυξη της χώρας ξεπέρασε αυτήν της Γερμανίας και της Γαλλίας. Εφέτος αναμένεται αύξηση της ανάπτυξης κατά 1,9%, θέτοντας την Ελλάδα πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, 1,4%.

Τώρα η χώρα θέλει να κλείσει και το τελευταίο κεφάλαιο του προγράμματος διάσωσης του Eurogroup, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου(ΔΝΤ). Σύμφωνα με ανταπόκριση του Reuters η Ελλάδα θέλει εντός της εβδομάδας να ζητήσει την άδεια να καταβάλει στο ΔΝΤ πρόωρα τη δόση του δανείου του επόμενου χρόνου συνολικού ύψους 3,7 δισ. ευρώ. Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης έχει ήδη επισημάνει ότι θεωρεί την πρόωρη αποπληρωμή του δανείου χρήσιμη, ανέφερε το Reuters, επικαλούμενο “ανθρώπους εξοικειωμένους με τις διαδικασίες”. Επομένως, το ΔΝΤ θα πρέπει να το δει με παρόμοιο τρόπο. Σκεπτικισμό εκφράζουν από την άλλη πλευρά η Γερμανία και οι Κάτω Χώρες, επειδή φοβούνται την αποχώρηση του ΔΝΤ από τον έλεγχο των οικονομικών μεταρρυθμίσεων. Ήδη την περασμένη εβδομάδα, ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, Ευκλείδης Τσακαλώτος, είχε επισημάνει ότι το χρέος προς το ΔΝΤ είναι πολύ ακριβό και η Ελλάδα θα μπορούσε να το χρηματοδοτήσει φθηνότερα στις χρηματοπιστωτικές αγορές».

Σαφές μήνυμα προς τις ΗΠΑ να δώσουν προτεραιότητα σε αξιόπιστους εταίρους όπως η Ελλάδας στέλνει ο Αμερικανός γερουσιαστής που εισήγαγε το νομοσχέδιο-μαμούθ για την Ανατολική Μεσόγειο. Ο δημοκρατικός γερουσιαστής Ρόμπερτ Μενέντεζ, επικεφαλής της δημοκρατικής ομάδας στην επιτροπή διεθνών σχέσεων, μιλώντας στο Έθνος τόνισε ότι οι Αμερικανοί πρέπει να αυξήσουν την υποστήριξη τους στην Ελλάδα ώστε εκείνη να μπορεί να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στο ΝΑΤΟ. Όπως είπε “η Γερουσία κατέστησε σαφές ότι δεν θα δεχθεί πλέον την αυξημένη επιθετικότητα της Τουρκίας προς την Ελλάδα, την Κύπρο και το Ισραήλ.

Ο Ρόμπερτ Μενέντεζ σε ερώτηση που οφείλεται η αναζωπύρωση του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ για τη Μεσόγειο, απάντησε ότι η Ελλάδα και η Κύπρος αποδείχθηκαν αξιόπιστοι εταίροι. Είναι και οι δυο δημοκρατίες και έχουν συμφέροντα που ευθυγραμμίζονται με τις ΗΠΑ σε θέματα ασφάλειας και ενέργειας στην περιοχή. Πρόσθεσε ότι αυτή η δυναμική πρέπει να αξιοποιηθεί.

Ο Μένέντεζ τέλος, παραδέχθηκε ότι “ίσως το μεγαλύτερο λάθος τους μέχρι σήμερα ήταν το εμπάργκο όπλων στην Κύπρο, το οποίο η νομοθεσία μας θα επιδιώξει να το διορθώσει αρκεί να βρεθεί πρόθυμος εταίρος στην κυβέρνηση των ΗΠΑ”.

ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ

Η Ελλάδα προσβλέπει στην επίτευξη συμφωνίας αυτό το σαββατοκύριακο για την πρόωρη αποπληρωμή περίπου των μισών δανείων που έλαβε από το ΔΝΤ, σε μια προσπάθεια ελάφρυνσης της εξυπηρέτησης χρέους, αναφέρει το Reuters που επικαλείται υψηλόβαθμο αξιωματούχο. Τα δάνεια από το ΔΝΤ έχουν επιτόκιο περίπου 5% και τώρα είναι πιο ακριβά από τη χρηματοδότηση από τις αγορές, στις οποίες τα 10ετή ομόλογα είναι περίπου στο 3,3%, σημειώνει το ειδησεογραφικό πρακτορείο. «Η αποπληρωμή του ΔΝΤ θα συμφωνηθεί αυτό το σαββατοκύριακο», είπε υψηλόβαθμος αξιωματούχος που ζήτησε να μην κατονομαστεί, ο οποίος μίλησε στο Reuters στο περιθώριο των εαρινών συνόδων του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην Ουάσινγκτον.

Ο αξιωματούχος ανέφερε ότι η Γερμανία και η Ολλανδία αντιδρούν σε αυτή την κίνηση, επειδή ανησυχούν ότι το ΔΝΤ θα θέλει να αποσυρθεί από τις περιοδικές αξιολογήσεις που κάνουν οι δανειστές για τις ελληνικές μεταρρυθμίσεις, αλλά- συμπλήρωσε- δεν θα ανατρέψουν αυτή την εξέλιξη. «Λαμβάνουν διαβεβαιώσεις ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει μέρος της αξιολόγησης. Θα αποπληρώσουν περίπου τα μισά, 4-5 δισ. ευρώ», δήλωσε ο ίδιος αξιωματούχος. Ο ESM, που σύμφωνα με τους κανονισμούς θα πρέπει να αποπληρωθεί το ίδιο ποσό, είναι πιθανόν να παραιτηθεί αυτού του δικαιώματος, λόγω της ικανοποίησης με τη βελτιωμένη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που θα δημιουργήσει αυτή η κίνηση, δήλωσε ο Κλάους Ρέγκλινγκ την προηγούμενη εβδομάδα.

Το Reuters υπενθυμίζει ότι στις 3 Απριλίου είχε μεταδώσει ότι η Ελλάδα σκέφτεται την έκδοση νέου ομολόγου στα τέλη Ιουνίου, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για την αποπληρωμή των δανείων του ΔΝΤ. Η χώρα μας πρέπει να αποπληρώσει περίπου 9,3 δισ. ευρώ στο ΔΝΤ έως το 2024. Το επιτόκιο αυτών των δανείων φτάνει το 5%, ενώ εκείνα από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, μέσω του ΕSM, έχουν επιτόκιο 0,9%. Τέλος, το Reuters υπενθυμίζει ότι η Ελλάδα έχει το «μαξιλάρι» των περίπου 27 δισ. ευρώ, ένα ποσό επαρκές έως το 2021, χωρίς άντληση χρημάτων από τις αγορές.

Το βράδυ της Παρασκευής, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ενημέρωσε την Κριστίν Λαγκάρντ για την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνηση να αποπληρώσει πρόωρα δάνεια του ΔΝΤ. Ο κ. Τσακαλώτος εξήγησε πως η Ελλάδα επιθυμεί να προβεί στην πρόωρη αποπληρωμή του λεγόμενου ακριβού μέρους του δανείου του ΔΝΤ, το οποίο τοποθετείται στα 3,8 δισ. και έχει επιτόκιο 5,1%, σύμφωνα με το ΑΠΕ. Από την πλευρά της, η Γενική Διευθύντρια του ΔΝΤ υπογράμμισε ότι συμφωνεί και ότι το ΔΝΤ είναι ικανοποιημένο από αυτή την εξέλιξη. Σχετικά με την διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί, αναμένεται ότι θα υπάρξει επίσημη ενημέρωση στο Ταμείο, τον ESM, και το Eurogroup, καθώς απαιτείται έγκριση από τα κοινοβούλια ορισμένων χωρών όπως είναι η Γερμανία. Νωρίτερα και ο Πολ Τόμσεν, ο διευθυντής του ευρωπαϊκού τομέα του ΔΝΤ, είχε δηλώσει ότι το Ταμείο καλωσορίζει την πρόωρη αποπληρωμή των δανείων της Ελλάδας.

Το θέμα της ύπαρξης σλαβομακεδονικής μειονότητας έρχεται πάλι στο προσκήνιο σύμφωνα με δημοσίευμα της Deutsche Welle καθώς το Πρωτοδικείο Σερρών κλήθηκε να εκδικάσει την προσφυγή της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων εναντίον του συλλόγου με την επωνυμία «Αδελφότητα Ντόπιων Σερραίων ΚΥΡΙΛΛΟΣ & ΜΕΘΟΔΙΟΣ» με έδρα στην Ηράκλεια Σερρών που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2018 και στο καταστατικό του αναγράφει ότι μεταξύ των σκοπών του είναι η διατήρηση και διάδοση της «ντόπιας» γλώσσας.

Πρόκειται για ένα δυσάρεστο κεφάλαιο στην ελληνική ιστορία, με το οποίο δεν έχουμε ασχοληθεί σε βάθος, δηλώνει ο Νίκος Σακελλάριος. Κάνει λόγο για πιέσεις προς τους Σλαβομακεδόνες στην Ελλάδα ήδη από τη δεκαετία του 1950 και αναφέρεται συγκεκριμένα στο χωριό του: «Μια μέρα του καλοκαιριού του 1959 ήρθαν οπλισμένοι στρατιώτες. Συγκέντρωσαν τους ανθρώπους στην πλατεία και έπρεπε όλοι μαζί να ορκιστούν πως δεν θα ξαναμιλούσαν τη γλώσσα τους».

Εν τω μεταξύ κανείς πλέον δεν τολμά να υπερασπιστεί τις σλαβομακεδονικές ρίζες του, συμπληρώνει, ενώ άγνωστο παραμένει για πόσους ανθρώπους πρόκειται, όταν γίνεται λόγος για σλαβομακεδονική μειονότητα. «Όταν συζητάμε το θέμα, γίνεται λόγος για 6.000 ψηφοφόρους, αλλά υπάρχουν περισσότεροι άνθρωποι στην Βόρεια Ελλάδα που προσπαθούν να διατηρήσουν τα ήθη και τα έθιμα» δηλώνει η Ευαγγελία Αψή από το κόμμα «Ουράνιο τόξο», το οποίο υπεραμύνεται των δικαιωμάτων της σλαβομακεδονικής μειονότητας. Το πρόβλημα είναι, συμπληρώνει και πάλι ο Νίκος Σακελλάριος, ότι πολλοί άνθρωποι φοβούνται να μιλήσουν δημόσια για τις ρίζες τους. «Και το θέμα είναι να διατηρήσουμε τον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα της περιοχής», τονίζει. «Είμαστε Έλληνες πολίτες. Πληρώνουμε φόρους και σεβόμαστε το κράτος. Θέλουμε απλά να συντηρήσουμε τα έθιμά μας και να τραγουδήσουμε τα τραγούδια μας».

Το πόσο δύσκολο είναι κάτι τέτοιο φαίνεται και από την εκδίκαση μιας υπόθεσης στις Σέρρες. Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Πολιτιστικών Συλλόγων Μακεδόνων προσέφυγε προσέφυγε εναντίον του συλλόγου με την επωνυμία «Αδελφότητα Ντόπιων Σερραίων ΚΥΡΙΛΛΟΣ & ΜΕΘΟΔΙΟΣ» με έδρα στην Ηράκλεια Σερρών που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2018 και στο καταστατικό του αναγράφει ότι μεταξύ των σκοπών του είναι η διατήρηση και διάδοση της «ντόπιας» γλώσσας.

Στην αίθουσα του δικαστηρίου εκτυλίσσεται μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε μια γλωσσολόγο, η οποία κατέθεσε ως μάρτυρας υπεράσπισης, και στους δικηγόρους της πολιτική αγωγής. Αντικείμενο της διαμάχης είναι η χρήση της λέξης «ντόπια», η οποία κατά τη γνώμη της είναι συνώνυμη της σλαβομακεδονικής γλώσσας. Η πρόεδρος του δικαστηρίου διακόπτει τη συνεδρία. «Ντροπή σας» φωνάζει ένας από τους δικηγόρους στη μάρτυρα. «Ανόητη» της φωνάζει κάποιος άλλος. Η αστυνομία περικυκλώνει τα μέλη της σλαβομακεδονικής μειονότητας ενώ ακούγονται λεκτικοί διαξιφισμοί.

«Όταν ακούει κανείς στα χωριά της Βόρειας Ελλάδας τη λέξη ‘ντόπια’ γνωρίζει πως πρόκειται για τη σλαβομακεδονική γλώσσα» δηλώνει ο Κώστας Δεμελής, συνήγορος υπεράσπισης. Ωστόσο το δικαστήριο δεν τον διευκολύνει να το αποδείξει. Επιτρέπονται πέντε μάρτυρες εκ μέρους της πολιτικής αγωγής και μόνο δυο της υπεράσπισης. «Ποια είναι η τοπική γλώσσα στις Σέρρες;» ρωτάει η δικαστής. Και οι μάρτυρες το επιβεβαιώνουν: ελληνικά. Η ερώτηση όμως που πλανάται στον αέρα και κυρίως ενδιαφέρει είναι εάν η σλαβομακεδονική κουλτούρα είναι τμήμα της ελληνικής; «Ο παππούς μου, ο προπάππους μου και ο προ-προ-πάππους μου δεν ήρθαν από κάπου, αλλά έμεναν πάντα εδώ» επιβεβαιώνει ο Νίκος Σακελλάριος. Αυτό όμως στην Ελλάδα αποσιωπούνταν τόσο στην εκπαίδευση όσο και στα ΜΜΕ. «Δεν υπάρχει κριτική αντιπαράθεση με τη νεότερη ιστορία» λέει.

Σύμφωνα με τον Κωνσταντίνο Τσιτσελίκη, καθηγητή στο Τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών & Ανατολικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο Μακεδονία, για την ύπαρξη σλαβομακεδονικής μειονότητας κάνουν λόγο και έγγραφα του ελληνικού δημοσίου. «Το 1951 έγινε απογραφή πληθυσμού και τέθηκε το ερώτημα ‘ποια είναι η μητρική σας γλώσσα’; Σύμφωνα με τα στοιχεία της απογραφής, αλλά και νεότερες επιστημονικές έρευνες, πιστοποιείται η ύπαρξη μιας ‘σλαβικής γλώσσας’ στη Βόρεια Ελλάδα και υπάρχει μια γλωσσική συνέχεια.» Και παρόλο που το κράτος δεν υποχρεούται να αναγνωρίσει χαρακτηριστικά μειονοτήτων, όπως είναι η γλώσσα και η εθνική ταυτότητα, αυτό δεν επηρεάζει την ύπαρξη μιας μειονότητας. «Σύμφωνα με απόφαση του Διεθνούς Διαρκούς Δικαστηρίου της Χάγης το 1930, που αφορούσε μια διαμάχη μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας και το ερώτημα ήταν ‘ποιές είναι οι μειονότητες’, μια μειονότητα δεν αποτελεί νομικό θέμα αλλά είναι θέμα δεδομένων» δηλώνει στην Deutsche Welle o Κωνσταντίνος Τσιτσελίκης.

Πάντως το ζήτημα της ύπαρξης ή όχι μιας σλαβομακεδονικής μειονότητας συναντά έντονες αντιστάσεις στην ελληνική κοινωνία. Η δίκη στις Σέρρες επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θέμα που προκαλεί εντάσεις. Από την πλευρά του και ο ανθρωπολόγος του Πανεπιστημίου της Μελβούρνης Φάμπιο Ματιόλι θα προτιμούσε έναν πιο ανοιχτό διάλογο στην Ελλάδα. Ο ίδιος έχει κάνει επιτόπιες μελέτες και ξέρει ότι υπήρχαν και υπάρχουν άνθρωποι στην Ελλάδα που αυτοπροσδιορίζονται ως Σλαβομακεδόνες.

Πηγή: Deutsche welle

Αρχίζοντας την αναφορά στη ζωή και το έργο του Δημήτρη Ψάλτη με αντίστροφη χρονολογική σειρά, δηλαδή από το παρόν προς το παρελθόν, αξίζει να κατανοήσει κανείς -ή, τουλάχιστον, να προσπαθήσει να καταλάβει- ποια ακριβώς ήταν η συμβολή του Έλληνα αστροφυσικού στη φωτογράφηση της Μαύρης Τρύπας. Εκ των προτέρων, δεν θα ήταν υπερβολή να σημειωθεί ότι, χωρίς τη δουλειά του 49χρονου Δημήτρη Ψάλτη η επιστημονική κοινότητα δεν θα είχε προβεί στην δημοσιοποίηση της πρώτης πραγματικής απεικόνισης μιας Μαύρης Τρύπας.

Ο Δημήτρης Ψάλτης είναι επικεφαλής μιας ομάδας 36 ερευνητών στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, η οποία απαρτίζεται από 8 μέλη του επιστημονικού προσωπικού (καθηγητές), 8 μεταπτυχιακούς και 13 προπτυχιακούς φοιτητές, συν 7 τεχνικούς τηλεσκοπίων. Ο Ψάλτης και οι περισσότεροι από τους συναδέλφους του «χρεώθηκαν» ένα κονδύλι περίπου 7,2 εκατ. δολαρίων για την έρευνά τους, με χρηματοδότη έναν διεθνή οργανισμό.

Ως ερευνητής και καθηγητής Αστρονομίας και Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας των ΗΠΑ, ο Δημήτρης Ψάλτης εν ολίγοις αναμετράται απευθείας με τον Αλβέρτο Αϊνστάιν. Υπό την έννοια ότι ο Ψάλτης ηγείται μιας ομάδας επιστημόνων ερευνητών η οποία δοκιμάζει, σχεδόν στην πράξη πλέον, το κατά πόσον ευσταθεί η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Αυτήν την τόσο παράξενη και δυσνόητη αλλά συναρπαστική υπόθεση που ο Αϊνστάιν είχε διατυπώσει το 1915, προκαλώντας μία από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις στην ιστορία της ανθρώπινης γνώσης.

Η Θεωρία της Σχετικότητας, πολύ επιγραμματικά, είναι ένα επιστημονικό εργαλείο για την ερμηνεία του σύμπαντος. Του πως λειτουργεί ο κόσμος και, κατά λογική συνεπαγωγή, ένα εργαλείο για την επίλυση του προαιώνιου αινίγματος της ανθρωπότητας σχετικά με την καταγωγή των πάντων. Αξιοποιώντας την πρόοδο των συναφών προς την αστροφυσική και την κοσμολογία επιστημών, αλλά και της τεχνολογίας των υπολογιστών χάρη στην οποία είναι εφικτή σήμερα η επεξεργασία δεδομένων ασύλληπτα μεγάλου όγκου (big data), ο Δημήτρης Ψάλτης και οι 35 συνεργάτες του, διαχειρίστηκαν τα ευρήματα του «Event Horizon Telescope» («Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων»). Ο Ορίζοντας Γεγονότων είναι οτιδήποτε συμβαίνει στην περιφέρεια κάθε Μαύρης Τρύπας του διαστήματος. Για τον παρατηρητή, δηλαδή τον άνθρωπο, στα ακρώτατα όρια των τεχνικών μέσων που διαθέτει σήμερα, ο Ορίζοντας Γεγονότων είναι το κρίσιμο σημείο αναφοράς για την αποτύπωση μιας Μαύρης Τρύπας.

Ο Δημήτρης Ψάλτης είχε εστιάσει στην τελειοποίηση των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλεται η Γενική Θεωρία της Σχετικότητας, προκειμένου να διαπιστωθεί η ορθότητά της. Ο Ψάλτης σχεδιάζει και αναπτύσσει υπολογιστικά εργαλεία, καινοτόμα και υψηλών επιδόσεων, με τα οποία οι επιστήμονες μελετούν διάφορα ζητήματα της φυσικής και της αστροφυσικής των Μαύρων Τρυπών και άλλων διαστημικών σωμάτων. Στο γενικότερο πλαίσιο της αποτύπωσης των Μαύρων Τρυπών η ομάδα Ψάλτη από το Πανεπιστήμιο της Αριζόνας ήταν υπεύθυνη για τον συντονισμό των δεδομένων δύο από τα 8 τηλεσκόπια του προγράμματος. Το ένα ήταν το Submillimeter Telescope (SMT) στο όρος Γκράχαμ της Αριζόνας, το οποίο ήταν και το μόνο επί βορειοαμερικανικού εδάφους. Το δεύτερο ήταν το Τηλεσκόπιο Νοτίου Πόλου (SPT) στην Ανταρκτική.

Υπό την καθοδήγηση του Ψάλτη, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν υπερ-υπολογιστές, με τους κορυφαίους επεξεργαστές γραφικών της Nvidia οι οποίοι προορίζονται για βιντεοπαιχνίδια και προσομοιωτές εικονικής πραγματικότητας. Χάρη σε αυτούς κατέστη δυνατή η σύνθεση της φωτογραφίας που με τόση υπερηφάνεια ανακοινώθηκε την Τετάρτη 10 Απριλίου, ταυτόχρονα σε 6 διαφορετικές συνεντεύξεις τύπου ανά την υφήλιο.

Προσπαθώντας να απλοποιήσει όσο είναι δυνατόν το αντικείμενό του, ο Δημήτρης Ψάλτης λέει, κατ’ αρχάς, ότι «πριν από δέκα χρόνια η φωτογραφία της Μαύρης Τρύπας και της σκιάς της απλώς δεν ήταν δυνατόν να ληφθεί. Διότι, παρόλο που πρόκειται για ένα φαινόμενο που εξελίσσεται σε μια έκταση όση και ολόκληρου του ηλιακού μας συστήματος, η τεράστια απόσταση που χωρίζει τη Γη από τη συγκεκριμένη Μαύρη Τρύπα (Messier 87 ή Μ87) μετατρέπει την αχανή της διάμετρο σε κάτι που φαίνεται σαν ένα ντόνατ στη επιφάνεια της Σελήνης».

Οι μυστηριώδεις Μαύρες Τρύπες
Η Μ87 απέχει από τη Γη 55 εκατομμύρια έτη φωτός, όπου κάθε έτος φωτός αντιστοιχεί σε περίπου 9,5 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Κι όμως, η συγκεκριμένη Μαύρη Τρύπα θεωρήθηκε ως πιο κοντινή στον πλανήτη μας και άρα η πιο πρόσφορη στη φωτογράφηση. Η δε μάζα της είναι 6.5 δισεκατομμύρια φορές μεγαλύτερη από τον Ήλιο. Σε διάστημα δύο εβδομάδων, ο Ψάλτης και οι συνεργάτες του συνέλεξαν δεδομένα συνολικού όγκου άνω των 5.000 τρισεκατομμυρίων byte, τα οποία και αποθήκευσαν σε 1.000 δίσκους. Σαν αναλογία σε μουσικά αρχεία mp3 υψηλής πιστότητας, θα χρειάζονταν 4.700 χρόνια για να τα ακούσει από το πρώτο έως το τελευταίο κομμάτι.

«Το Τηλεσκόπιο Ορίζοντα Γεγονότων μάς επιτρέπει, για πρώτη φορά, να ελέγξουμε την ορθότητα των υποθέσεων που είχε διατυπώσει ο Αϊνστάιν, στο πλαίσιο της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας σχετικά με τις Μαύρες Τρύπες τύπου supermassive (σσ: με ασύλληπτα υψηλή πυκνότητα μάζας). Οι Τρύπες αυτές βρίσκονται στο κέντρο των γαλαξιών» λέει ο Δημήτρης Ψάλτης. Και τονίζει ότι «όπως αποδείχθηκε, το μέγεθος και το σχήμα της σκιάς, την οποία αποτυπώσαμε στη φωτογραφία, ταιριάζει πάρα πολύ καλά στις προβλέψεις μας. Και αυτό μας τονώνει την εμπιστοσύνη μας στη θεωρία του Αϊνστάιν, έστω και αν την είχε διατυπώσει πριν από έναν αιώνα».

Ποιος είναι ο Δημήτρης Ψάλτης
Γεννήθηκε στις Σέρρες την 1η Ιουνίου του 1970. Σπούδασε φυσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, αποφάσισε όμως να μην ασχοληθεί ως ερευνητής με την πυρηνική φυσική, επειδή δεν ήθελε να συμβάλει, έστω και ακούσια, στην παραγωγή όπλων μαζικής καταστροφής. Στράφηκε προς την αστροφυσική και άρχισε να κάνει μεταπτυχιακές σπουδές σε πανεπιστήμια της Ευρώπης και των ΗΠΑ. Η τύχη -και κάποια σφάλματα της γραμματείας στη συμπλήρωση των εγγράφων του- οδήγησε τον Ψάλτη στο Χάρβαρντ και το Πρίνστον (την πανεπιστημιακή έδρα του Άϊνστάιν στην Αμερική). Από τον Ιανουάριο του 2003 ανέλαβε καθήκοντα ερευνητή και διδάσκοντα στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνας, στην πόλη Τουσόν. Εκτός των υποχρεώσεών του, όπως ο ίδιος λέει, «απολαμβάνει τη ζωή μαζί με την οικογένειά του, κάνοντας πεζοπορία στο βουνό, ποδήλατο, καταδύσεις και αεροπλοΐα». Ας ελπίσουμε ότι σε κάποια από τις επόμενες απονομές βραβείων Νόμπελ, το όνομα του Δημήτρη Ψάλτη θα βρίσκεται σε περίοπτη θέση μεταξύ των υποψηφίων. Δείτε εδώ τον καθηγητή Δημήτρη Ψάλτη σε ομιλία του για τις Μαύρες Τρύπες και τις δικές του μελέτες:

«Η μεσαία τάξη μοιάζει σήμερα όλο και περισσότερο με μία βάρκα σε επικίνδυνα νερά», αναφέρει έκθεση του ΟΟΣΑ (Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης). Η έκθεση του ΟΟΣΑ δόθηκε στη δημοσιότητα, με τίτλο: «Υπό πίεση: Η συντεθλιμμένη μεσαία τάξη» και παρουσιάζει την κατάσταση στις χώρες – μέλη του Οργανισμού.

«Τα μεσαία εισοδήματα αυξήθηκαν ελάχιστα, τόσο σχετικά όσο και σε απόλυτους όρους στις περισσότερες χώρες του ΟΟΣΑ. Συνολικά, τα τελευταία 30 χρόνια, το διάμεσο εισόδημα αυξήθηκε κατά ένα τρίτο λιγότερο από το μέσο εισόδημα του πλουσιότερου 10%. Παράλληλα, το κόστος σημαντικών στοιχείων του τρόπου ζωής της μεσαίας τάξης αυξήθηκε ταχύτερα από τον πληθωρισμό», σημειώνει η έκθεση.

Προσθέτει δε ότι αυτό συνέβη σε ένα πλαίσιο αύξησης της εργασιακής ανασφάλειας, με τη μία στις έξι θέσεις απασχόλησης μεσαίου εισοδήματος να αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο από την αυτοματοποίηση. «Περισσότερα από ένα στα πέντε νοικοκυριά με μεσαίο εισόδημα δαπανούν περισσότερα από όσα κερδίζουν. Η υπερχρέωση είναι μεγαλύτερη για τα μεσαία εισοδήματα από ότι για τα νοικοκυριά με χαμηλό και υψηλό εισόδημα» σημειώνει.

Ο ΟΟΣΑ τονίζει ότι «μία ισχυρή και ευημερούσα μεσαία τάξη είναι καθοριστικής σημασίας για κάθε επιτυχημένη οικονομία και κοινωνία συνοχής». Η μεσαία τάξη «συντηρεί την κατανάλωση, οδηγεί μεγάλο μέρος των επενδύσεων στην εκπαίδευση, την υγεία και τον στεγαστικό τομέα και παίζει έναν ρόλο – κλειδί στη στήριξη των συστημάτων κοινωνικής προστασίας μέσω των εισφορών της στη φορολογία. Οι κοινωνίες με ισχυρή μεσαία τάξη έχουν χαμηλότερα ποσοστά εγκληματικότητας, απολαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα εμπιστοσύνης και ικανοποίησης από τη ζωή, καθώς και μεγαλύτερη πολιτική σταθερότητα και καλή διακυβέρνηση», σημειώνει ο ΟΟΣΑ. Ωστόσο, τα τρέχοντα στοιχεία δείχνουν ότι το 10% με τα υψηλότερα εισοδήματα κατέχει σχεδόν το μισό του συνολικού πλούτου, ενώ το 40% με τα χαμηλότερα εισοδήματα κατέχει μόνο το 3%.

Στο τελευταίο κεφάλαιο της έκθεσης, ο ΟΟΣΑ παρουσιάζει μέτρα και πρωτοβουλίες πολιτικής για τη βελτίωση των προοπτικών και των ευκαιριών της μεσαίας τάξης που αφορούν στη βελτίωση της δικαιοσύνης του φορολογικού συστήματος, την αντιμετώπιση του αυξανόμενου κόστους διαβίωσης τόσο στη στεγαστική όσο και στην εκπαιδευτική αγορά, τη συγκρότηση δεξιοτήτων των νοικοκυριών της μεσαίας τάξης, τη μείωση των κινδύνων υπερχρέωσης και τη βελτίωση της πρόσβασης σε επιχειρηματικές ευκαιρίες.

Ο ΟΟΣΑ αναλύει διάφορους δείκτες στην περίοδο από την κρίση του 2008 έως το 2016 ή τα μέσα της τρέχουσας δεκαετίας, όπως την εξέλιξη των εισοδημάτων της μεσαίας τάξης, τη δυνατότητά της να αντεπεξέρχεται σε απρόβλεπτες δαπάνες ή να τα βγάζει πέρα, την υπερχρέωσή της και άλλους. Ως μεσαία τάξη θεωρεί τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα, τα οποία κυμαίνονται από το 75% έως το 200% του διάμεσου εισοδήματος. Τα νοικοκυριά με εισόδημα από το 75% έως το 100% του διάμεσου εισοδήματος χαρακτηρίζονται ότι έχουν χαμηλότερα μεσαία εισοδήματα, όσα έχουν από 100% έως 150% ότι έχουν μεσαία – μεσαία εισοδήματα και όσα έχουν από 150% έως 200% ότι έχουν υψηλότερα μεσαία εισοδήματα.

Τα εισοδηματικά επίπεδα των νοικοκυριών της μεσαίας τάξης διαφέρουν βέβαια από χώρα σε χώρα, καθώς υπολογίζονται με βάση το μέσο εισόδημα κάθε χώρας. Για να ανήκει στη μεσαία τάξη, ένα πρόσωπο που ζει μόνο του θα έπρεπε να έχει ετήσιο εισόδημα από 3.757 έως 10.019 δολάρια στο Μεξικό και από 26.482 δολάρια έως 70.620 δολάρια στο Λουξεμβούργο (τα ποσά υπολογίζονται λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές στην αγοραστική δύναμη το 2010). Στην Ελλάδα, τα εισοδήματα της μεσαίας τάξης για ένα μονοπρόσωπο νοικοκυριό κυμαίνονται από 7.894 έως 21.050 δολάρια και είναι τα χαμηλότερα μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών του ΟΟΣΑ.

Το διάμεσο εισόδημα μειώθηκε ή αυξήθηκε με ετήσιο ρυθμό χαμηλότερο από 1% σε 21 από τις 36 χώρες του ΟΟΣΑ μετά το 2008. Στην Ελλάδα, την Ιταλία, την Ιαπωνία, το Μεξικό, τη Σλοβενία και την Ισπανία, τα διάμεσα εισοδήματα στα μέσα της δεκαετίας του 2010 ήταν σημαντικά χαμηλότερα από ότι το 2008, αφού ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός. Στην περίπτωση της Ελλάδας, η μείωση ανερχόταν σε σχεδόν 6% ανά έτος. Μόνο σε έξι χώρες του ΟΟΣΑ η αύξηση του διάμεσου εισοδήματος ξεπέρασε κατά μέσο όρο το 2% ανά έτος.

Τα νοικοκυριά με μεσαίο εισόδημα είναι σχεδόν το ίδιο άτρωτα όπως αυτά με υψηλό εισόδημα στη μετάπτωσή τους σε κατάσταση σχετικής φτώχειας, δηλαδή κάτω από το 50% του εθνικού διάμεσου εισοδήματος Από το 2007 έως το 2015, το ποσοστό των νοικοκυριών που έπεσαν σε φτώχεια μέσα σε ένα έτος ήταν 2,1% κατά μέσο όρο, με τα ποσοστά να κυμαίνονται από λιγότερο από 1% στη Δανία, την Ολλανδία και τη Σλοβενία έως το 4% στην Αυστραλία, την Ελλάδα και τη Λετονία. Ωστόσο, τα νοικοκυριά με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα είναι σημαντικά πιο εκτεθειμένα στον κίνδυνο της φτώχειας.

Επίσης, τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα διατρέχουν μεγάλο κίνδυνο να διολισθήσουν στην κατώτερη εισοδηματική τάξη σε μεγαλύτερα του έτους χρονικά διαστήματα. Ένα στα δέκα από τα νοικοκυριά και ένα στα επτά από τα νοικοκυριά με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα υποχώρησαν στην κατώτερη εισοδηματική τάξη (κάτω από το 75% του διάμεσου εισοδήματος), κατά μέσο όρο μεταξύ του 2007 και του 2015. Ο κίνδυνος αυτός ήταν μεγαλύτερος στη Λετονία, την Εσθονία, τις ΗΠΑ, την Πορτογαλία, την Ισπανία και την Ελλάδα, όπου αφορούσε σε περισσότερα από το 20% των νοικοκυριών με χαμηλότερο μεσαίο εισόδημα.

Τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα συνεισφέρουν τα περισσότερα έσοδα από τη φορολογία εισοδήματος – κατά μέσο όρο σχεδόν τα δύο τρίτα των εσόδων άμεσους προσωπικούς φόρους, ένα ποσοστό αντίστοιχο με αυτό του εισοδήματός τους. Σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, τα μεσαία εισοδήματα συνεισφέρουν τουλάχιστον τα μισά φορολογικά έσοδα και περισσότερο από τα τρία τέταρτα συνεισφέρουν στο Βέλγιο, την Ισλανδία, τη Νορβηγία και τη Σλοβενία. Τα νοικοκυριά με τα χαμηλότερα εισοδήματα πληρώνουν μικρό ποσοστό των φόρων. Κατά μέσο όρο, το ποσοστό αυτό είναι 7% των άμεσων προσωπικών φόρων, ενώ κυμαίνεται από 2% στην Ιρλανδία και τη Βρετανία έως το 14% στην Ελλάδα και την Ελβετία. Σε ορισμένες χώρες – ιδιαίτερα την Ελλάδα, το Λουξεμβούργο και την Πολωνία – η τάξη με τα μεσαία εισοδήματα λαμβάνει ποσοστό των παροχών που είναι αναλογικά πολύ υψηλότερο από το ποσοστό της στον πληθυσμό. Στην Ελλάδα, τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα αντιστοιχούν στο 59% του πληθυσμού και λαμβάνουν το 70% των παροχών, ενώ τα νοικοκυριά με τα χαμηλότερα εισοδήματα αντιστοιχούν στο 32% του πληθυσμού και λαμβάνουν το 15% των παροχών.

Οσον αφορά τις δαπάνες των νοικοκυριών, τα ενοίκια αποτελούν, κατά μέσο όρο, σχεδόν το 20% του διαθέσιμου εισοδήματος των νοικοκυριών με μεσαίο εισόδημα που νοικιάζουν σπίτι. Το βάρος αυτό κυμαίνεται από το 4% στη Λετονία σε περισσότερο από το 25% στη Χιλή, την Τσεχία και την Ελλάδα. Μόνο στην Ελλάδα, την Ουγγαρία, τη Λιθουανία και την Πολωνία, τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα δαπανούν λιγότερο από το 10% του συνολικού εισοδήματός τους για μεταφορές. Ο πληθυσμός που καλύπτεται από ιδιωτική ασφάλιση υγείας αυξήθηκε σε ορισμένες χώρες του ΟΟΣΑ την περασμένη δεκαετία – ιδιαίτερα στη Δανία, την Κορέα, τη Σλοβενία και το Βέλγιο – και μειώθηκε σε άλλες, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, την Ιρλανδία, τη Νέα Ζηλανδία και τις ΗΠΑ.

Σχεδόν το 40% των νοικοκυριών με μεσαία εισοδήματα σε 18 χώρες του ΟΟΣΑ είναι οικονομικά ευάλωτα , δηλαδή έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη ή δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν απροσδόκητες δαπάνες ή ξαφνικές μειώσεις εισοδήματος. Τα ποσοστά παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές, από 12% στη Νορβηγία έως 70% στην Ελλάδα. Τα ποσοστά των ελληνικών και ουγγρικών νοικοκυριών με μεσαία εισοδήματα που είναι οικονομικά ευάλωτα είναι πολύ πιο κοντά στα αντίστοιχα ποσοστά των νοικοκυριών με χαμηλότερα εισοδήματα.

Περισσότερα από ένα στα πέντε των νοικοκυριών με μεσαίο εισόδημα δαπανούν περισσότερα από όσα εισπράττουν, κάτι που ενέχει τον κίνδυνο της υπερχρέωσης. Το σχετικό ποσοστό κυμαίνεται από λιγότερο από 10% στην Εσθονία, Λιθουανία και Πολωνία έως πάνω από το 50% στη Χιλή και την Ελλάδα. Πρόσφατα στοιχεία δείχνουν ότι, κατά μέσο όρο στον ΟΟΣΑ, ένα στα οκτώ νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα είναι υπερχρεωμένα. Η υπερχρέωση είναι ιδιαίτερα φανερή στη Χιλή, την Ολλανδία και τη Νορβηγία, όπου επηρεάζει τουλάχιστον ένα στα τέσσερα νοικοκυριά. Αντίθετα, το ποσοστό είναι χαμηλότερο από το 5% στην Αυστρία, την Εσθονία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τη Λετονία, την Πολωνία και τη Σλοβενία.

Σε ορισμένες χώρες, το κόστος υγειονομικής περίθαλψης έχει γίνει πηγή μεγάλης ανησυχίας. Κατά μέσο όρο, τα νοικοκυριά με μεσαία εισοδήματα στις χώρες του ΟΟΣΑ που ανήκουν στην ΕΕ δαπανούσαν ένα κατά 28% υψηλότερο ποσοστό του εισοδήματός τους για υγειονομική περίθαλψη το 2015 από ότι μία δεκαετία νωρίτερα. Η δαπάνη αυτή ήταν ιδιαίτερα υψηλή στην Ελλάδα και τη Λετονία με ποσοστά 6,8% και 7,2%, αντίστοιχα, των προϋπολογισμών των μεσαίων εισοδημάτων.

Κατά μέσο όρο, σχεδόν το 9% των ιδιοκτητών ακινήτων που έχουν πάρει στεγαστικά δάνεια ορίζονται ως υπερβολικά επιβαρυμένοι από το κόστος κατοίκησης, καθώς δαπανούν τουλάχιστον το 40% του διαθέσιμου εισοδήματός του για την αποπληρωμή του στεγαστικού δανείου. Το 2016, το ποσοστό αυτό έφθασε το 20% στην Ιρλανδία, την Ελλάδα και τη Σουηδία.

Για άλλη μια φορά, στη μεγαλύτερη συνάντηση του κλάδου των αερομεταφορών «ROUTES Europe 2019» που πραγματοποιήθηκε στο Ανόβερο, το αεροδρόμιο της Αθήνας κατέκτησε με τις ψήφους των αεροπορικών εταιρειών την πρώτη θέση στην ιδιαίτερα ανταγωνιστική κατηγορία των +20 εκ. επιβατών, ξεπερνώντας ανταγωνισμό αεροδρομίων από το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γερμανία, τη Νορβηγία και τη Ρωσία.

Τα βραβεία Routes, όπως αναφέρει η σχετική ανακοίνωση, είναι μοναδικά στο είδος τους, καθώς η ψήφος και η διαδικασία απόφασης ανήκουν αποκλειστικά στις αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες επιβραβεύουν την αριστεία στην αεροπορική ανάπτυξη παγκοσμίως. Στην ίδια κατηγορία με το αεροδρόμιο της Αθήνας ήταν υποψήφια για διάκριση τα αεροδρόμια των Βρυξελλών (το οποίο πήρε το δεύτερο βραβείο), της Κοπεγχάγης, του Μονάχου, του Όσλο (Gardermoen) και της Μόσχας (Vnukovo).

Η φετινή υποψηφιότητα της Αθήνας απέσπασε το εγκώμιο των αεροπορικών εταιρειών – κριτών, εστιάζοντας ειδικά στην εντυπωσιακή ανάπτυξη (+11%) της επιβατικής κίνησης το 2018, με περισσότερους από 24,1 εκ επιβάτες. Παράλληλα, ο κόμβος της Αθήνας προσέλκυσε 62 νέα δρομολόγια τη χρονιά που πέρασε και καλωσόρισε 4 νέες αεροπορικές εταιρείες. Επίσης, βάσεις στην Αθήνα δημιούργησαν η Volotea και η Ellinair, ενώ η Ryanair ξεκίνησε 21 συνδέσεις και η AEGEAN 15 νέα δρομολόγια. Επιπλέον, 13 εταιρείες αύξησαν τη δραστηριότητά τους σε 34 δρομολόγια. Ξεχωριστό έπαινο απέσπασε το βραβευμένο Σχήμα Κινήτρων του ΔΑΑ, το οποίο συμπεριλαμβάνει 13 διαφορετικές κατηγορίες και όπως τονίσθηκε «καλύπτει κάθε πιθανή αναπτυξιακή προσπάθεια από εταιρείες Βάσης, χαμηλού κόστους, ή παραδοσιακές».

«Η σπουδαία πρώτη θέση στα ιδιαίτερα ανταγωνιστικά βραβεία Routes Europe μας δίνει πάρα πολύ μεγάλη ικανοποίηση! Κυρίως, γιατί είναι μια διάκριση που προέρχεται από την ψήφο των αεροπορικών εταιρειών που αφενός αναγνωρίζουν τα επιτεύγματα της ομάδας μας, αρχικά ως προς τις ενέργειές μας που έγιναν για την προσέλκυσή τους στο αεροδρόμιο της Αθήνας, και αφετέρου, για τις δράσεις που γίνονται διαρκώς ώστε η παρουσία τους να αναπτύσσεται συνεχώς και με επιτυχία», δήλωσε η Ιωάννα Παπαδοπούλου, Διευθύντρια Επικοινωνίας & Μάρκετινγκ του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών. «Θα ήθελα επίσης να ευχαριστήσω θερμά τους συνεργάτες μου στην ομάδα αεροπορικού μάρκετινγκ, γιατί με τη δική τους δέσμευση, αφοσίωση και επαγγελματισμό, φτάσαμε στη σημαντική αυτή και δίκαιη διάκριση. Μια πραγματικά ομαδική προσπάθεια».